حواله چیست؟

حواله چیست؟ زمان مطالعه: 4 دقیقه

شاید حواله به گوش شما خورده باشد، اما آنطور که لازم است با مفهوم آن و مسائل حقوقی و قانونی آن آشنا نباشید. پس در ادامه با مطلب امروز یعنی حواله چیست؟ با ما همراه باشید.

تعریف حواله

حواله عقدی است که به موجب آن طلب شخصی، از ذَمِّه مدیون، به ذَمِّه شخص ثالثی منتقل می شود. یعنی اینکه من به شخصی مدیون هستم و باید بدهی خود را پرداخت کنم. حال در اینجا شخصی حاضر میشود که بدهی و دین من را به طلبکار پرداخت کند که به آن حواله گویند.

مدیون را مُحیل، به طلبکار مُحتال و به شخص ثالثی که از جانب مدیون پول را پرداخت می کند، مُحالُ عِلَیه می گویند. به حواله، نوعی انتقال دین هم می گویند.

قصد و رضایت در حواله

حواله در صورتی محقق می شود که طلبکار رضایت دهد و شخص پرداخت کننده دین، قبول کند. پس حواله را طلبکار یا همان مُحتال، باید بپذیرد تا عقد واقع شود.

بخوانید: قوانین مربوط به عقد ودیعه

لزوم مدیون بودن مُحیل به مُحتال

اگر در حواله، مُحیل مدیون مُحتال نباشد، احکام حواله در آن جاری نخواهد شد. یعنی اینکه حتما مدیون باید به طلبکار، مقروض و مدیون باشد در غیر این صورت عقد حواله رخ نمی دهد.

لزوم مدیون بودن مُحالُ عِلَیه به مُحیل

برای صحت حواله، لازم نیست که مُحالُ عِلَیه مدیون به مُحیل باشد. یعنی اینکه ممکن است شخص پرداخت کننده اصلا به مدیون هیچ بدهی و مراوده مالی نداشته باشد و فقط به میل و رضای خود حاضر به پرداخت بدهی مدیون می باشد و دین او را عهده دار می شود.

مَلائِت مُحالُ عِلَیه ( مالدار بودن )

در صحت حواله، مَلائِت مُحالُ عِلَیه شرط نیست. یعنی لازم نیست که شخصی که دین به او انتقال می یابد حتما مالدار باشد. اما در اینجا یک استثنا وجود دارد. اگر در هنگام تحقق عقد حواله، شخص پرداخت کننده مُعسِر باشد ( یعنی توانایی مالی نداشته باشد ) و مُحتال یا همان طلبکار به مُعسِر بودن آن شخص جاهل باشد و آگاهی نداشته باشد، طلبکار می تواند عقد حواله را فسخ کند و بر هم زند و به مُحیل ( مدیون ) رجوع کند تا بخواهد طلب خودش را بگیرد.

عقد حواله

اثر حواله

حال در نظر می گیریم که عقد حواله به درستی انجام شده و تمام مراحل آن صورت پذیرفته است. حال چه اتفاقی می افتد؟ هرگاه عقد حواله به درستی انجام شود، ذَمِّه و دین مدیون نسبت به خودش بری می شود و ذَمِّه مُحالُ عِلَیه ( شخص پرداخت کننده ) مشغول می شود.

یعنی مدیون اصلی کنار می رود و شخص پرداخت کننده مدیون محسوب می شود و در مقابل طلبکار قرار می گیرد.

رجوع مُحالَ عِلَیه به مُحیل

در صورتی که شخص پرداخت کننده به مدیون اصلی بدهکار نباشد و فقط به میل و رضایت خود حاضر به پرداخت دین مدیون باشد، بعد از ادای دین وی می تواند به همان مقدار و مبلغی که پرداخت کرده است، به مُحیل ( مدیون اصلی ) رجوع کند و پول یا دینی را که پرداخت کرده است را پس گیرد.

حواله عقدی است لازم. یعنی هیچ یک از طرفین حق فسخ آن را ندارند مگر اینکه همانگونه که توضیح داده شد، مُحالُ عِلَیه ( شخص پرداخت کننده ) توانایی مالی نداشته باشد و طلبکار به این مساله آگاهی نداشته باشد. که در این صورت طلبکار حق فسخ خواهد داشت و یا در موردی که یکی از طرفین حق فسخ عقد حواله را داشته باشد و این حق فسخ و برهم زدن، در قرارداد ذکر شده و مورد توافق طرفین باشد.

گروه املاک گاما با داشتن مشاوران حقوقی در زمینه خرید و فروش ملک در شمال آماده پاسخگویی به سوالات شما می باشند. در ادامه، به توضیح در مورد اقسام عقد برای آشنایی هر چه بیشتر شما عزیزان خواهیم پرداخت. همانطور که در مباحث قبل توضیح داده شد، عقد عبارت است از اینکه یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر، تعهد بر کاری و امری نمایند و مورد قبول آنها باشد.

اقسام عقد

عقود و معاملات به اقسام ذیل تقسیم می شوند:

لازم، جایز، خیاری، مُنَجَّز و مُعَلَّق

عقد لازم

عقد لازم آن است که هیچ یک از طرفین معامله، حق فسخ و بر هم زدن آن را نداشته باشد، مگر در موارد معینه. پس ما قراردادی را تنظیم می کنیم و در آن قرارداد و معامله ذکر می کنیم که هیچ یک از طرفین حق فسخ و بر هم زدن آن را نداشته باشند که به آن عقد لازم می گویند.

عقد جایز

عقد جایز آن است که هر یک از طرفین، بتوانند هر وقت بخواهند آن را فسخ کنند و بر هم زنند.

تقسیم عقود به لازم و جایز از دو جهت مفید است:

1 – بررسی امکان فسخ قرارداد

2 – عقد جایز معمولا برخلاف عقد لازم، به موت و جنون یکی از طرفین منفسخ می شود و از بین می رود.

فسخ عبارتست از: انحلال عقد به اراده یکی از طرفین آن

تَفاسُخ یا اِقالِه عبارتست از: توافق طرفین عقد در انحلال و بر هم زدن آن

انفساخ یا منفسخ عبارتست از: انحلال عقد به خودی خود و بدون اراده طرفین.

عقود دو وجهی

عقود و معاملات ممکن است نسبت به یک طرف لازم و نسبت به طرف دیگر جایز باشد، که به آن عقد دو وجهی گویند. غالباً هرگاه قرارداد تنها برای یک طرف ایجاد حق نماید، آن قرارداد نسبت به او جایز و نسبت به طرف دیگر لازم خواهد بود.

منظور از جایز بودن عقد نسبت به یک طرف، قابل فسخ بودن عقد از سوی اوست.

عقد خیاری

عقد خیاری آن است که برای طرفین یا یکی از آنها یا برای شخص ثالثی، اختیار فسخ آن باشد.

منظور از خیار، اختیار و حق فسخ معامله است.

عقد مُنَجَّز و مُعَلَّق

عقد مُنَجَّز آن است تاثیر آن بر حسب انشا و نوشتن آن، موقوف و وابسته بر امر دیگری نباشد در غیر اینصورت اگر موقوف بر امر دیگری باشد، عقد مُعَلَّق خواهد بود. پس نتیجه می گیریم که عقود و معاملات از لحاظ کیفیت انشای آن، به عقد مُعَلَّق ( وابسته ) و مُنَجَّز تقسیم می شوند.

عقد مُعَلَّق یا همان تعلیق، به معنی وابسته و منوط کردن امری به امر دیگر است و عقد مُنَجَّز یا همان تنجیز، به معنی قطعی کردن یا قطعی بودن امری بدون نیاز به چیزی است. چنانچه سوالی در زمینه عاریه و قرض، عقد مزارعه و… دارید، با شماره 3439-013 تماس بگیرید تا مشاوران حقوقی گاما راهنماییتان کنند.

امیدواریم با محتوای حواله چیست؟ تا حد زیادی با مفهوم حواله آشنا شده باشید.

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 StarsLoading...
اشتراک گذاری

اشتراک این مطلب در :

فیسبوک تلگرام لینکدین گوگل پلاس

مجموعه :

انتشار توسط : گاما

24 مهر 1398

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *